هواداران استاد ایرج رحمانپور  کِلِ سپیده - هواداران استاد ایرج رحمانپور
X
تبلیغات
نماشا
رایتل
کِلِ سپیده

کِلِ سپیده

 

 

- سوز تونی که سوز مِئینِم سوز تونی که سوز مُحُنِم

 

سبز توئی که سبز می بینم سبز توئی که سبز می خوانم

 

- هِ چِنو چی چِل چِراغِ روشِ میکی حُنِه مونِم

 

همانند چهل چراغی خانه و زندگیم را روشن می کنی

 

- آسِم وا دِنِ کُویا میزِنَ کِلِّ سِفیدَه

 

آسمان بر فراز قله کوه ها بشارت سپیده را جار می زند

 

- هَم زِمی هَم زِمُو وا یَک شورِشُ شورِ اُمیدَ

 

هم زمین و هم زمان در شور نهایی نوید بخش نور امیدند

 

- سوز تونی که سوز مِئینِم سوز تونی که سوز مُحُنِم

 

سبز توئی که سبز می بینم سبز توئی که سبز می خوانم

 

- هِ چِنو چی چِل چِراغِ روشِ میکی حُنِه مونِم

 

همانند چهل چراغی خانه و زندگیم را روشن می کنی

 

- قِشِنگیو نَرمُ نازی چی نِمِ نازارِ بارو

 

قشنگ و نرم و ناز هستی مانند نم نم باران

 

- دَرمونی سی دَشتی ئا حُشگ چی سِرّ سینِه بِهارو

 

تو مانند سِر و رازی که در سینه بهاران نهفته است برای دشت های خشک درمان هستی

 

- ایوارَ ئُریُ دِلگیر دیو میکَ زِرَ وُ زَنجیر

 

هنگام غروب که هوا ابری و دلگیر است

 

- تو چی شورِ شوقِ پرواز بالِ یانِ میاری وا ویر

 

تو شوق پروازی که شهپر بال پروازم را در دل زنده می سازی

 

- آرِزویا هان دِ بارِت هِ چِنو چی تیرِ آرش

 

بر شانه هایت آرزوها بار به امید وصال چنان امید تیر آرش

 

- وَختی دِ دِل می گِریویای گُل میکَ خینِ سیاوش

 

گره از عقده های دل می گشایی هر آن دم که گل کند خون سیاوش

 

- لویاکَت چی پَرِ سیمُرغ زخمِ سُهراو دِش میکَ نوش

 

همانند پر سیمرغ لب هایت نوش داروئیست بر زخم سهراب

 

- سِپَرِ سی چَشِ اَسپَن خَشمِ روسَم میکی خاموش

 

بر چشم اسفندیار سپری و همچون آب خشم رستم را خاموش می کنی